Pada zaman Kesultanan Melaka, bahasa Melayu berperanan sebagai lingua franca di rantau Asia Tenggara. Kedudukan Melaka sebagai pusat perdagangan antarabangsa menarik pedagang dari Arab, India, China, dan Nusantara, yang menggunakan bahasa Melayu sebagai medium komunikasi bersama. Bahasa ini mudah dipelajari, kaya dengan kosa kata, dan fleksibel dalam menerima pengaruh asing, menjadikannya bahasa perantara yang efektif antara pelbagai bangsa dan budaya. Selain digunakan dalam perdagangan, bahasa Melayu juga menjadi bahasa pentadbiran, diplomasi, dan penyebaran agama Islam. Peranan bahasa Melayu sebagai lingua franca pada zaman Melaka bukan sahaja memperkukuh kedudukan Melaka sebagai pusat perdagangan dunia, tetapi juga meletakkan asas kepada perkembangan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan Malaysia hari ini.
![Ketupat Cinta [Musim Pertama]](https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1240420495l/6415559._SY75_.jpg)
Catatan
